Tibo Deprest werkt bij CSP Zeebrugge (TMA)

Lees hier het interview met Tibo Deprest, oud-leerling van Transport Management Assistant

Elien Prophète in Thailand (6LMT)

Vanwaar komt het idee om je stage in Thailand te doen?

Het idee is ontstaan uit een samenwerking tussen mijn docent Engels en de mensen van de Thaise ambassade in Brussel. Mijn docent heeft het project uitgewerkt zodat het deel kon uitmaken van de master die ik nu volg. In het eerste semester kregen we les over de Thaise taal en cultuur en kregen we een basiscursus vakdidactiek. We zijn zelfs eens gaan eten bij een Thais restaurant. Kortom, we hebben ons een heel semester voorbereid om dan in het tweede semester op stage te gaan in Thailand zelf. Eind januari zijn we voor twee weken naar Khon Kaen vertrokken, om er les te geven aan de universiteit. Het stadje ligt in het noorden van Thailand.

Wat moest je doen als stage?

We moesten in eerste instantie lessen geven aan de opleiding TESOL (Teaching English as a Second Language).Dat is een specifieke opleiding voor studenten die later leerkracht Engels willen worden. We hebben daar lessen mondelinge taalvaardigheid gegeven. We hebben de studenten onder andere improvisatiespelletjes laten spelen, presentaties laten geven en luisteropdrachten gegeven om hun mondelinge taalvaardigheid op zoveel mogelijke manieren te verbeteren. Het doel was om hen Engels te doen spreken want het niveau van Engels is van de meeste mensen niet zo goed.Veel leerkrachten Engels voelen zich niet zelfzeker genoeg om Engelse les in het Engels te geven. De leerkrachten die het vak geven, leggen alles uit in het Thais in plaats van in het Engels. Drie dagen voor vertrek kregen we te horen dat we ook les mochten geven in een aantal lagere schooltjes. De kindjes waren tussen 8 en 10 jaar oud. Er zijn verschillende klassen naar onze les gekomen. De groep liep finaal op tot 150 leerlingen. Nadien hebben we deze groep wel opgesplitst want zoals te verwachten, verloren velen van hen de aandacht. In de lessen zongen we samen Engelse liedjes en speelden we verschillende spelletjes. Op die manier hebben we ervoor gezorgd dat de kinderen het Engels op een leuke manier hebben aangeleerd.

Heb je veel bijgeleerd?

In Thailand is er veel chaos. Alles kan van het ene naar het andere moment veranderen waardoor je plannen in het water vallen. Ik ben iemand die graag plant en ordelijk is. Daar heb ik echt geleerd dat je de dingen moet nemen zoals ze komen. Een voorbeeldje hiervan is dat ik al mijn lessen had gepland voor een groep van 50 leerlingen en als ik dan uiteindelijk in de lagere school kwam, moest ik plots les geven aan 150 kindjes. Het deed wel deugd om eens niet alles perfect te plannen en te ervaren dat dingen ook goed kunnen lopen als je ze loslaat.

Op welke manier is het leven daar anders dan bij ons?

Een stad in Thailand is helemaal anders dan een stad hier in België. Steden hebben amper voetpaden, wat de straten onveilig maakt. Het verkeer is chaotisch en gevaarlijk. Daar stoppen ze bijvoorbeeld niet voor een voetganger. Je moet zelf goed uitkijken of er geen auto’s afkomen om daarna over te steken en te hopen dat je niet wordt aangereden. Wat erg opmerkelijk is, is dat er daar ontzettend veel brommertjes rijden. Zoiets is jammer genoeg zeer slecht voor het milieu. Ook wordt alles verpakt door enorm veel plastiek. Als je een flesje cola koopt, heb je het flesje dat van plastiek is, krijg je een plastiek zakje en daarbovenop krijg je nog een plastiek rietje dat verpakt is in een plastiekje. Zonde van de verspilling natuurlijk. Het weer is er meestal ontzettend warm. De gemiddelde temperatuur voor ons was 36° maar we hadden het geluk dat het geen drukkende warmte was.

Welke herinnering zal je altijd bijblijven?

Toen we les mochten geven in de lagere schooltjes werden weopgehaald door de ‘regional supervisor’ van alle lagere scholen in de buurt van Khon Kaen. Alswe op de schoolterreinen aankwamen, keken al die kinderen naar het busje alsof we filmsterren waren. We kregen bijna altijd een welkomstceremonie en talloze cadeautjes. Zo speelden de kinderen op een panfluit, hing er een banner aan de school voor ons of kregen we super lekkere maaltijden voorgeschoteld, het was geweldig! De liefde van de kinderen zal ik ook nooit vergeten want werkelijk na één uurtje les kwamen ze me al knuffelen en zeiden ze: “Teacher, I love you!”

Hoe zie jij jouw toekomst?

Op dit moment is het me nog niet helemaal duidelijk. Ik kan bijvoorbeeld nog een master journalistiek of nog een educatieve master volgen want het lesgeven ligt me echt wel als ik terugkijk naar mijn stage in Thailand. Ik kan natuurlijk ook gewoon al gaan werken in de communicatiesector. De opties zijn eindeloos en ik kan eigenlijk nog niet kiezen.

Zou je in de toekomst nog zo’n avontuur aangaan?

Ik heb enorm genoten van de avonturen zoals Thailand en mijn Erasmus naar Engeland vorig jaar. Alles omtrent reizen spreekt mij enorm aan. Mocht de kans zich voordoen om nog dergelijke dingen te doen, zal ik zeker niet aarzelen en die kans met beide handen grijpen.

Heb je tips voor de leerlingen van SJSP die net zo avontuurlijk zijn als jij?

Alle kansen die je krijgt, moet je grijpen. Probeer gewoon altijd je best te doen en denk niet dat jij nooit zal worden gekozen. Ik heb al deze avonturen te danken aan het feit dat ik er 150% ben voor gegaan en ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van. Mijn raad aan jullie is dus gewoon: ga voor de dromen die je hebt en doe je uiterste best om die te volbrengen.

Karan Singh in Londen (6LAW)

Karan Singh studeerde in juni 2016 af aan onze school in de richting Latijn-Wiskunde. Hij besloot te verhuizen naar Londen, en de studies Political Economy aan de vermaarde universiteit King’s College, in het hartje van de stad, aan te vatten. Bijna exact een jaar later spraken we af voor een gesprek over zijn ervaringen en dromen.

Karan, waarom besloot je naar het buitenland te trekken, en niet om, zoals de meesten van je vrienden, je studies verder te zetten in een Vlaamse studentenstad?

Ik was toe aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Ergens helemaal opnieuw beginnen was mijn droom. De internationale uitstraling van King’s College trok me aan, net als het leven in een Europese grootstad. Ik verblijf hier in een zeer internationaal gezelschap. De helft van de studenten bij ons zijn Britten, de andere helft buitenlanders. Mijn beste vriend bijvoorbeeld, die ik deze zomer in zijn geboortestreek ga bezoeken, komt uit Singapore en ik heb dagelijks contact met mensen uit alle delen van de wereld.

King’s College behoort tot de beste twintig universiteiten ter wereld, en heeft een zeer goede reputatie wat jouw studierichting betreft. Hoe geraak je daar binnen?
Ik heb een test moeten afleggen. In Engeland moeten de scholieren in het middelbaar een staatsexamen doen. Op die manier kunnen de universiteiten perfect inschatten welke vlees ze bij een kandidatuur in de kuip hebben. Buitenlandse studenten die die staatsexamens niet aflegden zijn voor de Britse universiteiten moeilijker in te schat-ten. Mevrouw Vandermeersch, de directrice van Sint-Jozef Sint-Pieter, had een mooie aan-bevelingsbrief geschreven, en ik heb daarna een toegangsproef mogen doen.

Wat houdt je richting Political Economy precies in?
Eenvoudig gezegd bestuderen wij de relatie tussen economie en politiek. We krijgen veel economie, statistiek en wiskunde. Ik hoop later terecht te kunnen in de diplomatie of in een internationale instelling.

Voel je, als buitenlander, nu reeds de invloed van de Brexit?
Nee, voorlopig nog niet, maar dat kan snel veranderen. Ik heb voor mijn studierichting dit jaar 9000 euro betaald, en mijn kosten voor een peda bedragen 700 euro per maand. Hiervoor heb ik een lening bij een speciale instelling, die enkel leent voor onderwijsdoeleinden, moeten afsluiten. Ik behoor tot de laatste generatie buitenlanders die die lening zo goedkoop heeft kunnen aangaan. De Brexit zal ervoor zorgen dat de studenten na ons meer zullen moeten afdragen. We moeten die lening nu niet terugbetalen. Pas vanaf een bepaald loon later wordt elk maand een bepaald bedrag afgetrokken van onze bezoldiging.

Je studeert in een zeer internationale wereld. Hoe kijkt men aan jouw universiteit naar die Brexit?
We hebben een paar professoren die eerder conservatief denken, maar de meeste docenten en studenten denken internationaal en zijn echt tegen een uitstap uit de Europese Unie omdat die wellicht voor Groot-Britannië negatieve gevolgen zal hebben op economisch vlak.

Engeland lijkt nu ook in de ban van de terreurdreiging. Voel je daar iets van?  
Er waren twee aanslagen in Londen de voorbije maanden en ook Manchester werd getroffen. Ik was op de plek van de tweede aanslag in Londen, drie uur voordien. Dat zet je aan het denken. Je voelt de onrust in de stad, het leeft onder de mensen. In de buurt is een Arabische wijk, en daar vonden vandaag huiszoekingen plaats.

Op welke manier wordt bij jullie lesgegeven? Zijn de lessen vooral ex cathedra?
Nee, we hebben veel zelfstudie. We moeten voortdurend zelfstandig een pakket leerstof verwerken of artikels lezen. Elke week komen we in kleine groepjes van vijf studenten samen met de professor om over die leerstof te discussiëren en van gedachten te wisselen. Wekelijks moeten we ook een wetenschappelijke paper schrijven tussen de 1000 en 3000 woorden, met telkens een literatuurlijst van 20 bronnen.

Je moet veel studeren. Heb je nog tijd voor andere dingen?
Ik zit in de universiteitsploeg basket, maar veel tijd voor andere dingen heb ik niet. Investeren in een relatie is momenteel niet mogelijk. De druk is groot, en de nachten soms te kort voor al het schoolwerk. Wie niet slaagt in het eerste jaar aan King’s College, mag zijn jaar niet bissen. Enkel een misstap in de hogere jaren wordt getolereerd. Ik kan het niet maken tegenover mijn ouders, die een serieus financieel engagement tegenover mij deden, om er mijn broek aan te vegen. Ik mis dat uitgaan wel eens, want vroeger zette ik graag een stapje in de wereld.

Hoe waren je examens in januari?
Ik was voor alles geslaagd. Voor de testen in juni hoop ik het even goed te hebben gedaan. Mocht ik herexamens hebben, dan moet ik niet naar Londen terug in de zomer. De tweede zittijd voor buitenlanders vindt plaats op de Britse ambassade van elk land.

Heeft Blankenberge je een goede vooropleiding geschonken?
Ik vind dat wel. In het middelbaar koos ik bewust voor Latijn en had ik geen Economie, maar dat vormde geen probleem. Belangrijk was wel dat ik zes uur wiskunde, en meer bepaald de hoofdstukken over statistiek, volgde. Ook voor Engels was ik zeer goed voorbereid.

Voor de rest relativeer ik sterk de voorkennis die je in het middelbaar opdoet. Veel belangrijker is dat je in het secundair onderwijs een bepaalde studieattitude onder de knie krijgt, waarbij je veeleisend voor jezelf moet leren zijn. Ik pleit voor minder toetsen om leerlingen te dwingen te studeren als er ’s anderendaags geen test volgt.

Voor Latijn moesten we elk jaar een denkoefening uitschrijven waarin we de link tussen actualiteit en verleden moesten uitschrijven, met onze eigen onderbouwde opinie. Die vaardigheid heeft me dit jaar enorm geholpen bij de wekelijkse paper.
Hetzelfde geldt voor de onderzoeks-competenties. In het vijfde en zesde jaar heb ik daar enorm op gevloekt, en ik begreep het nut niet van die onder- zoeken. Nu vind ik dat belangrijker dan ooit: een literatuurlijst kunnen opstellen, in staat zijn relevante van bijkomstige informatie te onderscheiden, een eigen oordeel kunnen vellen, enz.

Heb je nog contact met je schoolvrienden van vroeger?
Ja, zeker. Er zijn de sociale media, maar oud-klasgenoten Thibault Vincke en Amy Vantorre zijn me in Londen reeds komen opzoeken. Ik had heel graag meegedaan met de schoolquiz, maar die vond plaats een week voor enkele grote examens, dus ik kon het jammer genoeg niet maken om naar België terug te keren. Ik hoop in de zomer met een aantal kameraden te kunnen afspreken, want we hebben elkaar ongetwijfeld veel te vertellen.